De politierechter in Haarlem had donderdag weinig geduld meer met een 32-jarige man die voor de zesde keer terechtstond voor het tonen van zijn geslachtsdeel in het openbaar. Zijn verklaring, een rits die “soms openstaat”, overtuigde niet. Het vonnis: 65 dagen cel.

De zaak draait om een treinrit van Haarlem naar Amsterdam op 7 april. Volgens de beschrijving in de rechtszaal zat de man, R. O., tegenover een vrouwelijke reiziger, wreef hij over zijn kruis en haalde hij vervolgens zijn geslachtsdeel uit zijn broek. De vrouw schrok, vroeg een medepassagier om hulp en barstte in tranen uit.

O. ontkende. De rits van zijn broek stond open, zei hij, dat gebeurt hem wel vaker. Hij had muziek geluisterd en zijn hand zat in zijn broek, maar meer was er niet aan de hand. De rechter vroeg zich hardop af hoe iets zichtbaar wordt via een open rits als iemand ook ondergoed en een spijkerbroek draagt. Die vraag bleef onbeantwoord.

Het gesprek verliep ook verder stroef. O. was eerder onder voorwaarden vrijgelaten: behandeling volgen en bereikbaar blijven voor de reclassering. Afspraken werden gemist, de telefoon bleef stil, en op de zitting zelf kwam hij twintig minuten te laat. Zijn uitleg, het zware leven zonder vaste woonplek en een reclasseringsbegeleider op vakantie, maakte weinig indruk. Vijf maanden geen contact is geen vakantie meer, oordeelde de rechter. “U bedenkt alleen maar smoesjes.”

Toen O. haar opnieuw onderbrak, viel het bekendste zinnetje van de dag: “Als ik praat, houdt u uw mond. Stil.”

De advocaat schetste psychische problemen, schulden en een klein sociaal netwerk, en vroeg om hulp in plaats van alleen cel. O. zei zelf dat hij de weg kwijt was. De officier van justitie wees er echter op dat eerdere straffen en behandelpogingen niets hadden opgeleverd, en eiste 35 dagen plus een eerder voorwaardelijk opgelegde maand.

De rechter nam die eis volledig over. Omdat O. afspraken niet nakwam, zag zij geen reden om opnieuw op begeleiding te vertrouwen. Hij kan nog in hoger beroep.

Voor treinreizigers tussen Haarlem en Amsterdam is het een ongemakkelijk verhaal. Voor wie vindt dat afspraken met justitie iets betekenen, is het in elk geval een duidelijk signaal: wie de tweede, derde en vijfde kans laat liggen, krijgt bij de zesde vooral een celdeur.

Bron: Haarlems Dagblad